---

Czas przechowywania krwi i jej składników

Krew Pełna (KP)
Jednostka (j.) krwi pełnej ma objętość około 500 ml i zawiera około 450 ml krwi i 63 ml płynu konserwującego. Jej hematokryt (Ht) wynosi od 0,36 do 0,44 (36-44 %). Przechowywana musi być w lodówce w temperaturze od 2°C do 6°C. Termin ważności krwi pełnej pobranej do płynu CPDA wynosi 35 dni.
Koncentrat Krwinek Czerwonych (KKCz)
Koncentrat krwinek czerwonych otrzymywany jest z 1 j. krwi pełnej poprzez usunięcie z niej 200-300 ml osocza. Przechowywany musi być w lodówce w temperaturze od 2°C do 6°C. Krwinki czerwone przechowywane wpłynie CPDA mają Ht od 0,65 do 0,75 (65-75 %) i termin ich ważności wynosi 35 dni. Krwinki czerwone przechowywane w płynie CPD z dodatkiem roztworów uzupełniających takich jak Adsol, SAGM, Nutricel mają Ht 0,50-0,70 (50-70%), a termin ich ważności wynosi 42 dni.
Koncentrat Krwinek Czerwonych Przemywanych
Preparat ten zawiera krwinki czerwone przemyte jałowym, fizjologicznym roztworem chlorku sodowego. Po przemyciu krwinki te zawieszone są również w 0,9 % Nad tak, aby Ht wynosił 0,65-0,75 (65-75 %). Celem przemywania jest przede wszystkim usunięcie białek osocza. Krwinki czerwone mogą być przemywane w dowolnym dniu okresu ważności. Koncentrat krwinek czerwonych przemywanych musi być przetoczony do 8 godzin od chwili przygotowania. Jeśli w tym czasie musi być przechowywany, to tylko w lodówce w temperaturze od 2°C do 6°C. KKCz przemywany w systemie zamkniętym, przy użyciu specjalnych zgrzewarek można przechowywać do 24 godzin.
Deglicerolizowane Krwinki Czerwone
Krwinki czerwone można przechowywać w niskich temperaturach (od -80°C do -196°C) nawet przez okres 10 lat, stosując glicerol jako środek krwioochronny. Przed użyciem takie krwinki czerwone są rozmrażane i przemywane roztworem 0,9 % NaCl w celu odpłukania glicerolu, a następnie zawieszane w fizjologicznym roztworze Nad (Ht 0,50-0,65). Przygotowany w ten sposób preparat należy jak najszybciejprzetoczyć choremu. Jeżeli natomiast zachodzi konieczność przechowywania, preparat należy przechowywać w temperaturze od 2°C do 6°C nie dłużej niż 8 godzin.
Koncentrat krwinek płytkowych (KKP) otrzymywany metodą konwencjonalną
KKP otrzymywany z 1 j. krwi pełnej metodą konwencjonalną, czyli przez odwirowanie krwi i następnie osocza powinien zawierać co najmniej 0,60 x 10 do pot.11 krwinek płytkowych w 50 ml osocza. Krwinki płytkowe można przechowywać mieszając (używając specjalnych mieszadeł) w temperaturze od 22°C do 24°C przez 72 godz. w pojemnikach standardowych oraz przez 5 dni w tzw. pojemnikach oddychających.
Koncentrat krwinek płytkowych (KKP) otrzymywany metodą aferezy przy użyciu separatora
Krwinki płytkowe uzyskane metodą aferezy pochodzą od jednego dawcy, poddanego zabiegowi trombaferezy. Taki koncentrat powinien zawierać co najmniej 3,0 x 10 do pot. 11 płytek (odpowiada to 5 j. preparatu otrzymywanego metodą konwencjonalną). Okres ważności i sposób przechowywania określa placówka służby krwi, która przygotowała preparat. (w Łodzi są to 3 dni)
Koncentraty Granulocytarne
Otrzymywane są metodą leukoferezy od jednego dawcy. Każdy preparat powinien zawierać ponad 1,0 x 10 do pot. 10/l granubcytów, różne ilości limfocytów, płytek i erytrocytów w 200 do 400 ml osocza. Powinny być przetoczone jak najszybciej po ich przygotowaniu. Jeśli potrzeba, mogą być przechowywane w temperaturze od 22°C do 24°C, ale muszą być przetoczone w ciągu 24 godzin od chwili przygotowania (jak najszybciej po dostarczeniu do oddziału szpitalnego).
Świeżo Mrożone Osocze (FPP)
Osocze składa się głównie z wody i zawiera 7 % białka, 2 % węglowodanów oraz lipidy. FFP to takie osocze, które zostało zamrożone nie później niż w ciągu 6 godzin od chwili pobrania i zawiera wszystkie czynniki krzepnięcia, w tym labilne: V i VIII. Objętość typowej jednostki wynosi 170-230 ml. W FFP czynniki krzepnięcia występują w normalnych stężeniach, czyli około 1 j./ml. Preparat ten można przechowywać w temperaturze od -25°C do -30°C przez 12 miesięcy, a w temperaturze poniżej -30°C nie dłużej niż przez dwa lata.
Krioprecypitat
Jest stężonym preparatem niektórych białek osocza, takich jak: czynnik VIII, kompleks czynnika VIII:vWF (czynnik von Willebranda), fibrynogen, czynnik XIII oraz fibroncktyna. Krioprecypitat wytworzony z l j. FFP zawiera średnio 80-120 j. aktywności prokoagulacyjnej czynnika VIII, około 250 mg fibrynogenu, około 20-30 % wyjściowego poziomu czynnika XIII, 40 do 60 % wyjściowego poziomu czynnika von Willebranda. Krioprecypitat można przechowywać (licząc od daty pobrania krwi lub osocza) w temperaturze od -25°C do -30°C przez 12 miesięcy, a w temperaturze poniżej -30°C, nie dłużej niż przez dwa lata. Objętość l j. wynosi około 20 ml.
Koncentrat Czynnika VIII
Koncentrat czynnika VIII (czynnik antyhemofilowy lub VIII:C) otrzymywany jest różnymi metodami, na przykład poprzez frakcjonowanie puli FFP oraz metodami inżynierii genetycznej. Czynnik VIII produkowany z osocza ludzkiego poddawany jest inaktywacji wirusów przy użyciu metod fizycznych i chemicznych. Okres półtrwania czynnika VIII w krążeniu biorcy wynosi 12 godz.

Wolne dla pracownika oddającego krew

Pracownikowi przysługuje czas wolny w celu oddania krwi. Czy przepisy określają, ile razy w roku pracodawca ma obowiązek z tego powodu zwalniać pracownika z pracy? Czy za czas przedmiotowego zwolnienia należy zapłacić wynagrodzenie?
Przepisy prawa pracy określają rodzaje nieobecności w pracy, które mają charakter usprawiedliwiony. Jednym z nich jest zwolnienie pracownika w celu oddania krwi. Szczegółowe uregulowania w tym zakresie zawiera rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy (Dz. U. nr 60, poz. 281 ze zm.). Obowiązkiem pracodawcy jest zwolnić od pracy pracownika będącego krwiodawcą na czas oznaczony przez stację krwiodawstwa w celu oddania krwi. Ponadto zwolnienie od pracy przysługuje pracownikowi będącemu krwiodawcą na czas niezbędny do przeprowadzenia zaleconych przez stację krwiodawstwa okresowych badań lekarskich, jeżeli nie mogą one być wykonane w czasie wolnym od pracy. Tak stanowi § 12 wymienionego rozporządzenia. Jak wynika z przytoczonych regulacji, brak jest ograniczenia liczby zwolnień od pracy w przypadku oddawania krwi przez pracownika będącego krwiodawcą. Zatem w każdym takim przypadku pracodawca jest zobligowany do zwolnienia podwładnego od pracy w celu oddania krwi. Pracownik za czas omawianego zwolnienia od pracy zachowuje prawo do wynagrodzenia (§ 16 ust. 1 rozporządzenia). Wysokość tego wynagrodzenia ustala się stosując zasady obowiązujące przy ustalaniu wynagrodzenia za urlop, z tym że składniki wynagrodzenia ustalane w wysokości przeciętnej oblicza się z miesiąca, w którym przypadło zwolnienie od pracy lub okres niewykonywania pracy. Zasady te zostały określone w § 5 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wy równawczych do wy nagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. nr 62, poz. 289 ze zm.). Gazeta Podatkowa, 28.07.2008

Tabela zgodności grup krwi

Krew grupy 0- można przetoczyć każdej osobie. Chory mający grupę AB+ może otrzymać dowolną krew. Osoba posiadająca grupę krwi 0- ma najmniejszą szansę, że przypadkowy człowiek może być dla niej dawcą.

Dziedziczenie grup krwi (układ AB 0)

Dziedziczenie układu Rh

D - oznacza występowanie antygenu D, d - oznacza jego brak

Antygen D oddziedziczony choćby od jednego z rodziców decyduje o tym, że dziecko będzie miało układ Rh+. Może wystąpić przypadek, ukazany w tabelce, gdy oboje rodzice mają układ Rh+ a ich dziecko będzie miało układ Rh-. Natomiast jeżeli oboje rodzice mają układ Rh-, a więc nie mają antygenu D, wtedy ich dziecko też go nie będzie miało i oddziedziczy układ Rh-.

---

Osoby dorosłe mogą oddać krew po okresie:

• 6 miesięcy po dużych zabiegach chirurgicznych;
• 2 tygodni po przebyciu grypy lub infekcji z gorączką powyżej 38 °C;
• 2 tygodni po zakończeniu leczenia antybiotykami;
• 7 dni po wykonaniu małego zabiegu chirurgicznego (np. usunięcie zęba);
• 48 godzin po szczepieniu przeciwko grypie i żółtaczce oraz anatoksyną przeciwtężcową;
• 3 dni po zakończeniu miesiączki;
• 6 miesięcy po porodzie lub zakończeniu ciąży;
  

---

Kontakt:
e-mail: KrewniacyClub.Grodzisk@netconnect.pl

Współpraca

Klub poszukuje chętnych osób, które przed zbiórkami krwi będą mogły roznieść plakaty po sklepach, oraz pomoga podczas akcji stacjonarnych w przygotowaniu miejsca i posprzątaniu po akcji. Chętne osoby proszone są o
kontakt mailowy.
Zachęcamy także wszystkich do wstąpienia w nasze szeregi. wszystkie potrzebne dokumenty znajdziecie TUTAJ

ZAPRASZAMY
NA KOLEJNA AKCJE
28-11-2011
Stary Rynek
W godzinach 10.00 - 15.00
Krew dla Filipa

Stronę odwiedziło 12669 gości

Oddaj krew, uratuj życie

Krew jest potrzebna codziennie, w dużych ilościach, ponieważ jest bezcennym lekiem, którego nie udało się wytworzyć syntetycznie. Ty też możesz pomóc!
Krew jest niezbędna nie tylko ofiarom wypadków, ale także cierpiącym na szereg poważnych chorób. Przetaczana podczas transfuzji lub podawana w postaci przetworzonych preparatów, pozwala ratować życie i zdrowie.
Dorosły człowiek posiada ok. 5 - 6 l. KRWI. Jednorazowo dawca - mężczyźni nie częściej, niż co 8 tygodni, kobiety nie częściej, niż co 12 tygodni - oddaje 450 ml KRWI, czyli mniej niż 10 % swojej KRWI.

KTO MOŻE ODDAĆ KREW:

• osoby od 18 do 65 roku życia, które ważą, co najmniej 50 kilogramów;
• osoby, u których w ciągu ostatnich 6 miesięcy nie wykonano tatuażu, przekłucia uszu lub innych części ciała;
• osoby, które w ciągu ostatnich 6 miesięcy nie miały wykonanych diagnostycznych badań i zabiegów endoskopowych (gastroskopii, panendoskopii, artroskopii, laparoskopii);
• osoby, które w ciągu ostatnich 6 miesięcy nie były leczone krwią lub jej skłądnikami.
  

Literowe oznaczenia polskich ambulansów

• W polskim systemie ratownictwa medycznego funkcjonuje kilka rodzajów ambulansów - często oznaczanych poprzez malowaną na nadwoziu samochodu literę wewnątrz okręgu np. (S, R), (P, W), (T, P), (N), (K).
• Karetki reanimacyjne (karetki S, eski - byłe R), używane w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia. W karetce reanimacyjnej musi być lekarz. Najczęściej ich załoga składa się z lekarza (powinien być to lekarz specjalista określonych specjalizacji lub lekarz specjalizujący się w medycynie ratunkowej), ratownika i kierowcy.
• Karetki wypadkowe (karetki P - byłe W), wysyłane do urazów, wypadków i zachorowań, w których nie jest konieczny wyjazd karetki R lub gdy wyjazd karetki R jest potrzebny ale dyspozytor nie ma do dyspozycji w danej chwili żadnego zespołu R. Pod względem wyposażenia niewiele różni się od karetki R, czasami ma identyczne wyposażenie. Obsada karetki składa się z trzech osób: pielęgniarki lub ratownika medycznego i kierowcy.
• Karetki przewozowe (karetki T - byłe P), używane do transportu chorych nie wymagających intensywnego nadzoru lub transportu np. krwi, najczęściej z kierowcą i ratownikiem. Obecnie karetki przewozowe nazywane są transportowymi i oznaczone literką (T)
• Karetki neonatologiczne (karetki N, enki lub NR), używane w podobnych sytuacjach jak karetki R, ale do transportu noworodków i niemowląt (do 1 roku życia). Często oznaczone jako NR (Neonatologiczna eRka)
• Karetki kardiologiczne (karetki K) które są bardzo zbliżone do karetek wypadkowych lub reanimacyjnych (oznaczane wtedy jako Rk), lecz posiadają w składzie załogi lekarza specjalizującego się w kardiologii lub chorobach wewnętrznych, wyposażone w lepszej jakości sprzęt służący do diagnostyki chorób układu krążenia (np. aparat EKG wysokiej klasy, z możliwością transmisji zapisu do ośrodka specjalistycznego, specjalistyczny defibrylator, pompy infuzyjne, zestaw dodatkowych leków). Znajdują się one jedynie w dużych aglomeracjach.
• Obecnie wchodzi w życie reforma systemu ratownictwa medycznego. Zgodnie z Ustawą o Ratownictwie Medycznym do końca 2010 r. stopniowo podział na karetki R i W ma zostać zastąpiony przez podział na karetki:
• specjalistyczne (karetki S), z minimum trzyosobową obsadą, w skład których wchodził będzie lekarz określonych specjalności, a docelowo od 2020 r. lekarz wyłącznie specjalizujący się w medycynie ratunkowej, oraz co najmniej dwóch ratowników. Po 2010 r. karetki (S) całkowicie przejmą zadania karetek (R);
• podstawowe, załoga których składać się będzie z co najmniej dwóch ratowników, bez lekarza.